آیین گرامی داشت حکیم فرزانه توس با استقبال ساکنان وگردشگران جزیره کیش برگزار شد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فیدار آریا، بیست و پنجم اردیبهشت ماه، در تقویم ایران عزیز بزرگداشت مردی است که عمرگرانمایه خود را صرف پاسداشت فرهنگ و ادب این سرزمین کهن و سی سال از لحظات پربار زندگی خود را برای جاودان نگاه داشتن زبان پارسی سپری کرده است.
ایرانیان همواره کوشیده اند تا نام وی را نیک وگرامی داشته و یاد و خاطره این بزرگ مرد ایران زمین را زنده نگاه دارند همچنان که وی زبان پارسی را از گزند حفظ کرده است.
در جزیره کیش نیز آیین گرامی داشت حکیم ابوالقاسم فردوسی با حضور تنی جند از ادیبان و اندیشمندان ادب و هنر کشورمان پاس و گرامی داشته شد.
مدیرعامل و بنیانگدار میکامال در این مراسم با بیان اینکه کشمکش های بی فرجام تباه کننده جان آدمیان است و هیچ یک از رزم آوران پیروز نیستند اظهار کرد: همه با هدفی یگانه به راهی دوگانه می روند و ناچار به جانِ هم می‌زنند.
وی با اظهار خوشنودی از میزبانی این مراسم و گرامی داشت یاد و نام حکیم فردوسی افزود: امیدوار به تکرار چنین برنامه‌ها و یادبودهایی برای یادآوری بزرگی و هویت غنی و والای فرهنگی ایران سرافرازمان هستم.
کشتکار با اشاره به اینکه همواره با فرهنگ دوستان و ادیبان در اندیشه فراهم آوردن مکانی درشان و جایگاه برگزاری مراسم و یادبودهایی شایسته مردم هنرپرور، فرهنگ دوست و شریف کشورمان بوده ایم از اقبال مردمی به برگزاری این مراسم در مجموعه میکامال کیش قدردانی کرد.
وی ادامه داد: آنچه از رستم و سهراب یا رستم و اسفندیارِ حکیمِ توس برایمان مایه عبرت و پند است اینکه کشمکش‌های بی‌فرجام، تباه‌کننده جانِ آدمیان است و هیچ یک از رزم‌آوران پیروز نیستند، همه با هدفی یگانه به راهی دوگانه می‌روند و ناچار به جانِ هم می‌زنند. پیروزمندانی نامُراد که در جدلی بدفرجام تباه می‌شوند.
نادر کشتکار خاطر نشان کرد: آنچه امروز گرفتارمان کرده را فردوسی بزرگ هزار سال پیش گفته، کار نسل‌های گوناگون، پدران و فرزندان، که گذشتِ ایام از هم جدایشان کرده است. هریک در مسیری خلافِ دیگری راه خود می‌رود و درست، حرفِ خود می‌گوید و درست، اما راه و سخنِ یکدیگر را در نمی‌یابند. اندیشه هریک برای آن دیگری بیگانه است و هرچه به اندیشه و راه و کردارِ خود پیگیرتر و استوارتر، برخورد و جدایی شدیدتر.
دکتر محمدابراهیم انصاری لاری نیز در این آئین با بیان اینکه پنداره خرد در میان همه پنداره‌ها و انگاره‌ها و گزاره‌های شاهنامه پربسامدترین و کلیدی‌ترین واژه شاهنامه است، افزود: پنداره خِرَد از دیرباز تا کنون بیشترین رویکردِ سخن‌سنجان و شاهنامه‌پژوهان را به خودش مایل کرد.
وی با تقدیر از مدیرعامل میکامال برای ایجاد بستر و فرصت گرامی داشت این روز بزرگ بیان کرد: این کارها برآمده از سرشتِ پاک فرهنگی و خویِ مردمی ایشان است.
این استاد دانشگاه در ادامه افزود: درباره فردوسی و شاهکار جاودانه او و باریک‌بینی انسانی و نکته‌پردازی‌های اخلاقی و حکمت‌های ژرف سیاست‌ورزی و آموزه‌های بلند فرمانروایی که در لابلای داستان‌های گیرا و پُرکِشش شاهنامه آمده است، و به‌ویژه درباره کارکرد بی‌همتا و کارآمد شاهنامه در زنده‌کردن ملیت ایرانی و کیستی‌بخشی به آن و چیستی‌بخشی به زبان فارسی، فراوان گفته و نوشته شده، اما پنداره خِرَد در میان همه پنداره‌ها و انگاره‌ها و گزاره‌های شاهنامه، پربسامدترین و کلیدی‌ترین واژه شاهنامه است که از دیرباز تا کنون بیشترین رویکرد سخن‌سنجان و شاهنامه‌پژوهان را به خودش مایل کرده و برای نمونه سخن‌سنجِ نامدار، شاهنامه‌پژوه گرانمایه استاد ارجمند کزازی که با بودن پُر ارجشان و سخنان شیوا و پرشورشان بر رونق و طراوت این نشست افزوده‌اند.
انصاری لاری ادامه داد: زبان شعری فردوسی یک زبان ساده، صریح، روشن و زودفهم هست. به تعبیر یکی از اساتید زبان ادبیات فارسی جناب دکتر دادبه، چنین زبانی را زبان پیراسته می‌خواند؛ زبان پیراسته یعنی زبانی که از آرایه‌ها و صنایع ادبی پیچیده دیرفهم خالی و پیراسته باشد، برخلاف زبان حافظ که آکنده از صنایع ادبی پیچیده و دیرفهم است که خواننده مدتی را باید درگیر این صنایع ادبی باشد تا راهی به معنای شعر پیدا کند. شاهنامه اما بر سیاق ساده و روان و زودفهم و پرتاثیر است، اما در کنار این ویژگی‌ها در جای جای شاهنامه کم و یا بیش یک نگاه حکیمانه و ژرف فیلسوفانه احساس می‌شود، به خصوص وقتی که فردوسی از خرد سخن می‌گوید، این نگاه آشکارتر و پیداتر خواهد بود.
مدیرعامل اسبق سازمان منطقه آزاد کیش با بیان اینکه وقتی خرد تیره شد، وقتی بی‌خردی چیره شد، همه چیز از انگاره راستین خود و از گوهر خود به در می‌شوند، افزود: در چنین شرایطی، شادی‌ها، غم‌ها، دوستی‌ها، دشمنی‌ها، پیروزی‌ها، شکست‌ها، فخرها، ننگ‌ها همه در چمبره‌ی بی‌خردی اسیر می‌شوند و در اوهام و خیالات نمایه ناراست و دروغین خود را هویدا می‌کنند. ای بسا در چنین شرایطی، کسانی چیزی را مایه مباهات و فخر بدانند که ننگی بیش نیست، و چیزی را حماسه شیرین تلقی کنند که فاجعه تلخ بیش نیست. به هر تقدیر خرد فردوسی را شاید بشود نوعی روشن‌بینی، نوعی فراست و شعور که خداوند در نهاد همه انسان‌ها گذاشته و ممکن است یک بیابان‌گرد و کوه‌نشین آموزش‌ندیده از آن مراقبت کرده و آن را به نسبت خودش به کمال رسانده باشد و از آن برخوردار و یک تحصیل‌کرده دانشگاه‌دیده یا حوزه‌رفته این گوهر خداداد را یاوه و رها گذاشته باشد و از آن بی‌بهره باشد.
وی با اشاره به این موضوع که فضیلت‌ها در درون انسان شکوفا می‌شوند، ریشه فضیلت‌ها را گوهرِ خِرَد دانست و گفت: همان گوهری که در نهاد همه انسان‌ها است، اگر مراقبت بشود، پخته بشود، سخته بشود، بهره‌اش فضیلت‌هاست. اگر انسان‌هایی که صاحب مزیت هستند به فضیلت هم آراسته شدند، هرچه زیبایی، هرچه نیکویی، هرچه هستی، هرچه راستی از اینها بروز و ظهور پیدا می‌کند، و اگر صاحب این مزیت‌ها، صاحب علم و دانش، صاحب قدرت و اقتدار، صاحب ثروت و دارائی، از چشمه خرد ننوشیده باشد و فضیلت‌ها را در نیافته باشد، هرچه بیشتر از دایره فضیلت دور و دورتر می‌شود و اگر به بی‌خردیِ مطلق گرفتار بشود، این ر‌ذیلت خواهد شد.
این پژوهشگر و استاد برجسته در ادامه سخنرانی خود گفت: فردوسی با این نمایش‌های بسیار زیبا با ظرافت به ما آموزش می‌دهد که وقتی خردمندی‌ها ضعیف، وقتی بینش‌ها کمرنگ و وقتی حکمت‌ها مهجور باشند، ثروت و دانایی، قدرت و اقتدار می‌تواند بسیار خطرناک باشد و امروز به نظرم همچون ویل دورانت که هنوز کلامش صادق و گیراست، دانش‌ها بر بینش‌ها چیره شده‌اند، علم بر حکمت سایه انداخته است، و دانایی اسیر توانایی است. ما امروز در دنیا و به نظرم ما بیشتر از دنیا در یک مسابقه بی‌سابقه متوهمانه خیال‌پردازانه در حال حرکت هستیم. هیچ کدام واقعا نمی‌دانیم مقصد کجاست؟ سرانجام کجاست؟ به کجا می‌خواهیم برویم؟ آرزوی ما چیست؟ در کدام سرزمین و در کدام جایگاه کدام قله را می‌خواهیم فتح کنیم؟ و آیا در این سیر بی‌حکمت و در این مسیر پشت به خِرَد برای نفوس ناآرام و بیقرارمان جایگاه و آرامشگاهی پیدا خواهیم کرد یا نه؟ در این مسابقه نفسگیر نیست‌وشِ خیال‌اندود نسل‌های دیگری را هم قرار است تباه و نابود کنیم؟
انصاری لاری خاطر نشان کرد: امروز ما بیش از آن که به علم برتر، به فناوری نوتر نیازمند باشیم به خرد برتر، به حکمت ژرف‌تر نیاز داریم تا بتوانیم دریافت بهتر و منطقی‌تر از جهان پیرامون، از خودمان، از تاریخ‌مان، از فرهنگ‌مان از آینده‌مان، از مسائل راستین و گوهرین خودمان داشته باشیم.
میرجلال الدین کزازی شاهنامه پژوه و چهره ماندگار فرهنگ و ادب ایران و کوروش کمالی، پژوهشگر، زبان شناس و نویسنده از دیگر سخنرانان این آیین بودند.
انتهای پیام/
