مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی در ایران با هدف رونق اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و ایجاد اشتغال شکل گرفته‌اند. با این حال، تحقق این اهداف تنها با ارائه مشوق‌های اقتصادی امکان‌پذیر نیست؛ بلکه پیش از هر چیز به حضور و پایداری جمعیت فعال در این مناطق وابسته است. بدون نیروی انسانی پایدار، هیچ منطقه آزادی نمی‌تواند به ظرفیت واقعی خود دست یابد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فیدار آریا، جزیره کیش به عنوان یکی از مهم‌ترین مناطق آزاد کشور، این روزها با نشانه‌هایی از یک چالش جدی در حوزه ماندگاری جمعیت مواجه است. افزایش قابل توجه هزینه‌های زندگی، به‌ویژه در حوزه مسکن، فشار زیادی بر قشر متوسط و کارگری وارد کرده است. بسیاری از خانوارهای حقوق‌بگیر با اجاره‌بهای بالا و هزینه‌های روزافزون زندگی روبه‌رو هستند و ادامه سکونت در جزیره برایشان دشوارتر از گذشته شده است.
از سوی دیگر، محدودیت در پروازها و افزایش هزینه‌های سفر، ارتباط کیش با سرزمین اصلی را سخت‌تر کرده و بر فعالیت‌های اقتصادی و گردشگری نیز تأثیر گذاشته است. در کنار این مسائل، رکود یا تعطیلی برخی کسب‌وکارها نیز نگرانی‌هایی درباره امنیت شغلی ایجاد کرده است.
مجموعه این شرایط می‌تواند به تدریج بخشی از جمعیت شاغل، به‌ویژه اقشار متوسط و کارگری را به فکر ترک جزیره و بازگشت به شهرهای خود بیندازد؛ روندی که در صورت گسترش، پیامدهای اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی برای کیش به همراه خواهد داشت.
از این رو، حفظ پوشش جمعیتی در مناطق آزاد باید به یک اولویت جدی در سیاست‌گذاری تبدیل شود. ساماندهی بازار مسکن، حمایت از کسب‌وکارها، تقویت زیرساخت‌های حمل‌ونقل و ایجاد شرایط پایدار برای زندگی و کار، از جمله اقداماتی است که می‌تواند به ماندگاری ساکنان کمک کند.
تجربه مناطق آزاد موفق در جهان نشان می‌دهد که توسعه اقتصادی پایدار، بدون حفظ و تقویت جمعیت ساکن امکان‌پذیر نیست. توجه به این واقعیت می‌تواند از شکل‌گیری یک مهاجرت خاموش از کیش جلوگیری کند؛ مهاجرتی که جبران آن در آینده به مراتب دشوارتر خواهد بود.
انتهای پیام/
